Pangiallo rzymski to zimny deser, który sięga czasów starożytnego Rzymu i niesie ze sobą historię narodu, który celebruje przesilenie zimowe.
Nazywany „pangiallo” ze względu na swój złoty kolor i okrągły kształt, pierwotnie był symbolem dobrego auguru na powrót słońca w najciemniejszym okresie roku.
Z przybyciem chrześcijaństwa tradycja ta przekształciła się w zwyczaj bożonarodzeniowy, dodając słodyczy do obchodów.
Tradycyjny pangiallo powstawał z ciasta z suszonych owoców, miodu i kandyzowanej cytryny.
Po upieczeniu, był pokryty pyszną polewą jajeczną.
Rzymskie gospodynie były znane z suszenia pestek letnich owoców, takich jak śliwki i morele, aby używać ich zamiast drogich migdałów i orzechów laskowych.
Dziś pangiallo dostępny jest w wielu cukierniach i piekarniach w Rzymie i okolicach, z kilkoma wariantami, które można znaleźć również w innych regionach, takich jak Ciociaria, Viterbo, Toskania i Umbria.
W ciągu lat pojawiło się wiele wariantów pangiallo, z niektórymi zastępującymi klasyczną żółtą polewę czekoladą.
Jednym z słynnych wariantów jest „Pangiallo Witerbeski”, który dodaje szczyptę pieprzu, prawdopodobnie z powodu wpływu umbrańskiego „Panpepato”.
Pangiallo może nie być już najpopularniejszym deserem, ale zachowuje tradycję i smak, które przetrwały próbę czasu.
Cukiernie w Castelli Romani wciąż produkują ten pyszny deser bożonarodzeniowy, a wielu entuzjastów utrzymuje żywą tradycję, przygotowując go w domach, aby dzielić się nim z przyjaciółmi i rodziną podczas świąt.
Pochodzenie pangiallo rzymskiego można odnaleźć w rozdziale poświęconym słodyczom w starożytnym „De re coquinaria” Apicjusza, słynnego kucharza tamtych czasów.
Przepis sugerował mieszankę miodu, wina, rodzynek, ruta, orzeszków piniowych, orzechów, mąki jęczmiennej i prażonych orzechów.
Tradycyjne przepisy zawierały również przyprawy, takie jak szafran i czarny pieprz.
Opinie na temat źródła charakterystycznego złotego koloru górnej warstwy pangiallo są różne.
Pewni uważają, że przyprawy w cieście stają się intensywniejsze podczas pieczenia, nadając typowy bursztynowy kolor.
Inni sugerują, aby pokryć pangiallo polemą jajeczną przed pieczeniem, podczas gdy inni sądzą, że dodatek szafranu może pogłębić kolor.
Z bogatą historią i wyjątkowym smakiem, pangiallo rzymski wciąż zachwyca stoły podczas Świąt Bożego Narodzenia, kontynuując tradycję, która celebruje światło i nadzieję w sercu zimy.
Angela Cordioli
S&M
Polecamy spróbować
✔ Dodano produkt do swojego koszyka!
