Chcecie zrobić dobre wrażenie i zaproponować piękne deski serów na swoim stole? Uważajcie, ponieważ istnieją dokładnie określone zasady, których przestrzeganie może zrobić różnicę między sukcesem a porażką. Czy jesteście gotowi, aby stać się profesjonalistami?
Zacznijmy od naczynia. Jeśli możecie unikać zimnej ceramicznej płytki, lepiej. Nazywa się to deską, więc lepiej mieć do dyspozycji drewno, okrągłe, prostokątne, kwadratowe. To nie jest problem, jeśli znajdziecie je z drewna oliwnego, to byłoby idealnie!
Nie potrzebujecie zbyt dużo miejsca, ważne, aby pomieścić maksymalnie 5-6 rodzajów sera, a każda porcja nie powinna przekraczać 30 gramów. W tym momencie musicie zdecydować, co umieścić na drewnianej desce, jakie sery degustować? I dlaczego? Czy można nadać sens degustacji serów? Oczywiście: tak!
Należy postępować według logicznego ciągu. W pierwszych próbach można wybierać ogólne deski, które będą podążać tylko za sekwencją opartą na złożoności różnych rodzajów sera. Tak więc ser świeży (Mozzarella di Bufala Campana dop, Robiola di Roccaverano dop), ser półdojrzały (Pecorino Toscano dop, Asiago dop), ser z florą pleśniową (Brie, Camembert), ser z Alpejskiej półtwardy półdojrzały (Bettelmatt, Monte Veronese dop d’Allevo), ser z Alpejskiej twardy półdojrzały (Fontina dop, Bitto dop), ser dojrzewający (Bra duro, Parmigiano Reggiano dop), ser owczy lub kozi dojrzewający (Fiore Sardo dop, Canestrato), ser bardzo stary (Bitto dop, Castelmagno dop), ser pleśniowy (Gorgonzola dop pikantna, Blu di capra). Te w nawiasach to tylko przykłady, abyście zrozumieli, na jakie typy serów się nastawić. Następnie, jeśli chcecie bawić się w proponowanie konkretnych degustacji serów, polecam kilka kreatywnych koncepcji desek, wszystkie z 6 kawałków.
Międzynarodowe: sery europejskie z co najmniej trzech krajów.
Krajowe: Od Alp po Wyspy.
Z różnych mleczaków: Krowa, owca, koza i bawola.
Jedno mleko: wszystkie z jednego zwierzęcia.
Z różnych past: surowa, gotowana, ciągnąca, łamana, prasowana.
Z jednej pasty: wszystkie z tej samej pasty.
Z różnych skór: kwiatowa, myta, przetworzona.
Z konkretnego obszaru: region włoski, teren górski lub pagórkowaty, obszar równinny, wyspa, dolina, jezioro…
Sery dojrzewające: pod winiakami, pod ziołami aromatycznymi, pod przyprawami, z wyszukanymi skórkami.
Sery alpejskie: zestaw serów z wysokich partii produkcji letniej.
Sery pleśniowe: wszystkie sery zawierające Penicillium roqueforti.
Ricotty: nie są serami, a jednak są ich różne rodzaje w całych Włoszech, świeże, półdojrzałe, dojrzewające, wędzone, itd.
W następnym artykule opowiem, jak kroić sery i jak je przechowywać. To ostatnie, temat bardzo dyskutowany i pożądany.
Bernardo Pasquali
Mistrz smakosz serów ONAF
S&M
Polecamy spróbować
✔ Dodano produkt do swojego koszyka!
