Najlepsze czerwone wina

Dziś w Włoszech produkuje się doskonałe czerwone wina we wszystkich regionach, w tym: Toskania, Wenecja i Piemont, znane i cenione na całym świecie za swoje wspaniałe czerwone wina. Każdy region charakteryzuje się produkcją produktów z różnymi nazwami, takimi jak: Brunello di Montalcino, Chianti, Amarone i Barolo, by wymienić tylko kilka z nich.

Czerwone wino: metody produkcji

A jak produkuje się czerwone wino? Czerwone wino uzyskuje się przez fermentację winogron czerwonych. W trakcie etapu maceracji kontakt moszczu z wytłokami powoduje migrację substancji zawartych w skórkach (antocyjany) i w pestkach do cieczy, nadając produktowi odpowiedni i charakterystyczny kolor oraz aromat. Maceracja może trwać krócej lub dłużej, przy krótkiej maceracji (5/6 dni) uzyskujemy młode wina o bardzo intensywnym kolorze, ponieważ antocyjany są przenoszone do moszczu w pierwszych dniach, przy długiej maceracji (około 20 dni) otrzymujemy ważne wina do długiego starzenia. Długa maceracja jest fascynująca, ponieważ aby ją opanować, nie wystarczy analiza, trzeba degustować, i to jest urok, człowiek, który nawiązuje harmonię z winem.

Wyjaśnijmy teraz jakie są główne etapy produkcji wina czerwonego. Na początek: odstemplowanie, aby usunąć ogonki, oraz zgniatanie kiści w sposób delikatny. Następuje fermentacja alkoholowa, kontaktując moszcz i wytłoki; zaczynają mnożyć się drożdże, które rozpoczynają fermentację, powodując burzliwy ruch skórek, które są wypychane do góry przez wydobywający się dwutlenek węgla rozwijający się z przekształcenia cukrów.

Follatura: fermentacja zanurzona i remont mieszankowy, aby zapobiec warstwowaniu się wytłoków na górze. Separacja wina: oddziela się wino od osadów i wytłoków. Po separacji wina, wino przebywa kilka dni w zbiornikach, aby usunąć wszystkie stałe części. Fermentacja malolaktyczna, która przekształca kwas jabłkowy w bardziej elegancki kwas mlekowy, aby złagodzić smak. Starzenie może być krótkie (kilka miesięcy) lub długie (kilka lat), w zależności od produktu, który chcemy uzyskać oraz użytej surowej materii, czyli podstawowych winogron. Pojemnik, w którym odbywa się starzenie, ma wpływ na ostateczny rezultat.

Zbiorniki ze stali nierdzewnej: używane do krótkiego starzenia, stal nie nadaje ani nie odbiera, zachowuje cechy wina. Zbiorniki betonowe: używane do krótkiego-długiego starzenia, beton szanuje cechy produktu, ma dobre właściwości izolacyjne i całkowity brak ładunków elektrostatycznych. Destylarnie drewniane: stosowane do długiego starzenia, gdzie produkt wymaga ewolucji i dużej struktury końcowej. Porowatość drewna zapewnia utlenienie i rozpoczyna serię reakcji, które powodują, że antocyjany łączą się z taninami, co sprawia, że wino jest bardziej miękkie i o intensywniejszym kolorze.

Butelkowanie następuje na końcu procesu starzenia, którego minimalny czas jest określony przez regulacje DOC. Dla niektórych win przewidziano dodatkowe starzenie w butelce, w tym etapie starzenie nazywa się “redukującym”, ponieważ odbywa się w obecności braku tlenu. Podczas tego etapu temperatura, rodzaj zakrętki, ewentualna ekspozycja na światło są determinujące dla powstania przyjemnego bukietu. Produkt, po zbiciu, charakteryzuje się wieloma odcieniami czerwieni, które zależą od cech odmiany winorośli, z której pochodzą winogrona, od metody starzenia, której wino jest poddawane, oraz od obszaru, w którym została uprawiana winorośl.